فروشگاه چاپ سایمان ☘

Blog

sm74p2_5947_l

مهدي ناظمي‌پناهكارشناس ارشد علوم و صنايع چوب و كاغذ و مدرس دانشكده چاپ دانشگاه علمي كاربردي

 

علي اكرمي – دانشجوي دكتراي علوم و صنايع چوب و كاغذ دانشگاه هامبورگ

 

جعبه دارو، جعبه شكلات و شيريني‌جات، جعبه عطر و لوازم آرايشي، جعبه سيگار، ‌جعبه بسته‌بندي حبوبات و آجيل، جعبه سيگار، جعبه غذاهاي منجمد، پاكت آبميوه و شير و بسياري محصولات ديگر، هر كدام مي‌بايست ساختماني خاص و خواص ويژه‌اي براي كاربرد مورد نظر داشته باشند. براي بسته‌بندي اين موارد از مقواهاي جعبه‌اي استفاده مي‌شود كه به‌طور معمول به صورت دولايه، سه لايه و چندلايه تهيه مي‌شوند و براي داشتن ويژگي‌هاي ظاهري و چاپي مناسب، سطح آنها يك تا سه بار پوشش داده مي‌شود.

تعريف مقوا: در منابع مختلف از گراماژ، ضخامت يا تلفيقي از اين دو براي تعيين مرز بين مقوا با كاغذ و تعريف آن استفاده مي‌شود. بر اساس يكي از اين تعاريف ورق‌هايي را كه بيش از 150 گرم بر متر مربع وزن دارند، مي‌توان جزو مقواها دسته‌بندي كرد. در يكي ديگر از تعاريف: هر فرآورده كاغذي ضخيم و سنگين كه ضخامت آن بيش از 3/0 ميلي‌متر باشد، هم جزو مقواها دسته‌بندي مي‌شود. همچنين در تعريفي ديگر برخي اوراق با گراماژي در محدوده 100 تا 200 گرم را جزو «كاغذ مقوا»ها و بالاي 200 گرم و با ضخامت بيش از 3/0 ميلي‌متر را جزو مقواها دسته‌بندي مي‌كنند. همين بيان گراماژ و ضخامت، تا حدي بيان‌كننده ميزان ويژگي‌هاي مورد نياز مانند ويژگي‌هاي مكانيكي و مقاومتي، به ويژه سفتي مناسب براي بسته‌بندي است. به هر حال يك مرز قطعي و تعيين شده مشخص از نظر ميزان گراماژ بين كاغذ و مقوا وجود ندارد و تعاريف گفته شده رايج و مورد توافق است.

 

مقواهاي جعبه‌اي به صورت دولايه يا چندلايه ساخته مي‌شوند و از تركيب لايه‌هاي شيميايي و مكانيكي استفاده مي‌شود. به‌طور معمول در لايه‌هاي رويي و زيري از خميرهاي شيميايي كه مقاومت‌هاي مكانيكي بالاتري دارند استفاده مي‌شود. از جمله اين خاصيت‌هاي مكانيكي، ضرايب الاستيسيته بالا و مقاومت‌هاي كششي مناسب است.

 

لايه‌هاي مياني هم مي‌بايست به اندازه كافي حجيم باشند كه به اين منظور از خميرهاي مكانيكي حجيم استفاده مي‌شود. رعايت همه اين موارد براي دستيابي به سفتي (stiffness) بالا مهم است كه يكي از ويژگي‌هاي خيلي مهم در مقواهاي جعبه‌اي است. به عبارت ديگر هر چه ضرايب الاستيسيته لايه رويي و زيري بيشتر باشد و لايه مياني حجيم‌تر باشد، سفتي يا سختي مقوا بيشتر خواهد بود. زيرا سفتي مقوا تابعي از مدول الاستيسيته و توان سوم ضخامت است. اما معني سفتي (كه در برخي منابع سختي نام برده شده) مورد بحث، به‌طور دقيق چيست؟

 

 

تعريف سفتي


بسياري از خواص مقوا همچون زيردست يا پشت دست، سختي انعطاف، سختي خمش، شقي و صلبيت و ايستايي، صداي تق‌تق، مقاومت به خمش در مقابل فشارهاي وارده ناشي از بار و در نتيجه جلوگيري از شكم‌دادگي و تحدب ديواره‌هاي جعبه‌ها، قابليت عبور در ماشين‌هاي تبديل و بسته‌بندي جهت جلوگيري از قوس برداشتن، چين خوردگي و موج‌دار شدن آنها و جلوگيري از گير كردن يا كاهش سرعت در دستگاه‌هاي تبديل و بسته‌بندي، مربوط به سفتي مقوا است. البته رعايت جهت LG يا SG يا همان راه الياف در زمان انتخاب مقوا براي چاپ نيز بسيار مهم است. به‌طور طبيعي سفتي مقوا و مقاومت آن در مقابل خمش و شكم‌دادگي و قوس برداشتن در هنگامي كه نيرو در جهت موازي با راستاي قرارگيري الياف وارد مي‌شود، بسيار بيشتر از هنگامي است كه نيرو عمود بر راستاي قرارگيري الياف يا همان راه كاغذ وارد مي‌شود.

 

بنابراين در هنگام انتخاب مقوا در فرآيند چاپ به‌طور حتم بايد الزامات مورد نياز از نظر LG و SG بودن مقوا و تاثير آن در فرآيندهاي بعدي (از جمله خط تا زدن، جعبه‌سازي، پر كردن) و در محيط مصرف (مثلا جايي كه فشارهاي مكانيكي ناشي از چيدن جعبه‌ها روي هم و يا محيط‌هاي مرطوب) در نظر گرفت.

 

يكي ديگر از مشكلاتي كه به شدت ميزان سختي مقوا را تحت تاثير قرار مي‌دهد، رطوبت بالاست. زيرا رطوبت بالا با كاهش مدول الاستيسيته مقوا، ميزان سفتي يا سختي آن را كاهش مي‌دهد. بنابراين در سالن‌هاي چاپ و بسته‌بندي، دما و رطوبت مي‌بايستي در حد استاندارد قرار داشته باشد و همچنين اگر در مسير حمل و يا در محيط مصرف، رطوبت بالا وجود دارد، مقوا را با پوشش‌هاي مناسب نسبت به تبادل رطوبتي، نفوذناپذير نماييم. به طور تقريبي ميزان سختي از رطوبت 10% تا 90% به صورت خطي كاهش مي‌يابد.

 

اندازه‌گيري سفتي


در استانداردهاي مختلف و با آزمونگرهاي متفاوت امكان‌پذير است. از جمله در استاندارد TAPPI (انجمن فني صنايع خمير و كاغذ ايالات متحده آمريكا) با آزمونگرهاي Taber، Gurley و Clark است. (توضيح كامل روش آزمون و كاركرد دستگاه آزمونگر به آزمون‌هاي شماره T451، T489 وT453 در استاندارد TAPPI وجود دارد.) همچنين در استاندارد ISO در شماره 4293:92 هم مي‌توان با استفاده از آزمونگر (L&W (Lorentzen & Wettre سفتي را اندازه‌گيري كرد.



قابليت تاخوري و دوام تاخوري


مقوايي كه در ساخت جعبه‌هاي تاشو يا تاخور استفاده مي‌شود، بايد بدون اين كه هيچ‌گونه ترك سطحي و شكافي در لايه‌هاي فوقاني آن مشاهده شود بتواند تحت يك زاويه 180 درجه تا بخورد. به‌طور معمول در ماشين‌هاي بسته‌بندي مقوا يا كاغذ از محل مورد نظر يك يا دو بار شديدا تا مي‌خورد. اين خاصيت قابليت تاخوري يا خمش‌پذيري مقوا ناميده مي‌شود. مقوايي را داراي قابليت خمش‌پذيري بالايي است، مي‌گوييم كه در فرآيندهاي خط تازني (شكن‌‌دهي) و تاكني بدون تخريب رويه يا لايه فوقاني انجام شود. اين خاصيت از آن جهت بسيار مهم است كه شكستگي و ترك در لايه سطحي يا فوقاني كه رويه سفيدي هم دارد بيفتد، به ويژه در زماني كه در محل تا، چاپ انجام شده باشد. اين شكستگي و الياف نمايان شده لايه مياني از محل تاخوري همچون يك خط سفيد مشخص مي‌شود و ظاهر بسيار نامطلوبي در جعبه ايجاد مي‌كند. از نظر علمي براي به حداقل رسيدن ترك و شكاف، بايد مقاومت كششي لايه فوقاني تا حد امكان زياد باشد تا در هنگام تاخوري گسيخته و پاره نشود. همچنين مقاومت به كشش مقوا در جهت Z (مقاومت به كشش در دو جهت عمود بر سطح مقوا) نبايد بيش از حد زياد باشد تا لايه حجيم مياني بتواند بدون اين‌كه شكسته شود لايه لايه شده و به راحتي تا بخورد و مقوا پاره نشود. در اين مورد مناسب بودن يا نبودن مقوا را با خمش دادن با دست هم مي‌توان مشخص كرد.

 

تا اينجا صحبت درباره قابليت تاخوري مقوا بود. اما در برخي كاربردها تعدد تاخوري هم مطرح است و مقاومت به فرسودگي طي دفعات متعدد تاخوري اهميت دارد. در اينجا دوام در حالت تاخوري يا مقاومت به تاخوري مطرح مي‌شود كه به طور سنتي به صورت تعداد جفت تاهاي مورد نياز تا پارگي نمونه تحت يك كشش اندك بيان مي‌شود كه با آزمونگرهاي Schopper و MIT مطابق با دستورالعمل‌هاي ذكر شده در آزمون‌هاي شماره T423 و T511 در استاندارد TAPPI انجام مي‌شود.

البته به طور كلي در بحث‌هاي مربوط به تاخوري همواره بايد به اين نكته توجه داشت كه اين ويژگي كاملا وابسته به راستاي قرارگيري الياف (راه كاغذ و مقوا) است. براي تا زدن يك ورقه در جهت عمود به راستاي الياف، به‌طور طبيعي نيروي بيشتري نسبت به تاخوري در امتداد موازي با جهت قرارگيري الياف نياز است. اما تاي به دست آمده در حالت عمود بر الياف منظم‌تر و صاف‌تر و صحيح‌تر انجام مي‌شود و عملكرد دستگاه‌هاي بسته‌بندي را راحت‌تر مي‌كند. يكي از ويژگي‌هاي بسيار مهم ديگر كه در اينجا حايز اهميت است، ميزان مقاومت مقوا به خمش در محل خط تا و در حين حركت و عمليات دستگاه‌هاي تبديل، بسته‌بندي و پركني است. به عبارتي نيروي برگشت مقوايي كه به ميزان 90 درجه از محل خط تا خميده شده، اندازه‌گيري مي‌شود كه اين نيرو بايد در حد استانداردي باشد، چرا كه در قابليت حركت مقوا و سرعت عملكرد دستگاه‌هاي پركني و بسته‌بندي بسيار اهميت دارد. همچنين ميزان رطوبت هم تاثير اساسي روي نتايج آزمون‌ها دارد. به اين ترتيب كه با افزايش رطوبت نسبي محيط تا حدود 60 و 65 درصد مقاومت تاخوري و دوام آن افزايش مي‌يابد و طبيعتا هر چه به سمت رطوبت‌هاي پايين‌تر مي‌رويم، الياف‌ ترد و شكننده شده و امكان گسست و پارگي بيشتر است.

 

در رطوبت‌هاي بالاتر از اين مقادير هم به علت سست شدن پيوند بين الياف، مقاومت و دوام تاخوري (به ويژه از مرز بالاي رطوبت نسبي 80 درصد) به شدت كاهش مي‌يابد. بنابراين آزمون‌ها را بايد روي نمونه‌هاي داراي رطوبت استاندارد و در شرايط رطوبت نسبي و دماي محل آزمايش كه به صورت استاندارد باشد، انجام داد.

 

رعايت شرايط رطوبتي استاندارد در سالن‌هاي چاپخانه‌ و جعبه‌سازي هم به دلايل گفته شده حايز اهميت است.



مقاومت چسبندگي داخلي

 

(internal bond strength)


يكي از نيازهاي چاپي مهم مقواهاي جعبه‌اي، چسبندگي داخلي آن يا مقاومت اتصال لايه‌ها يا همان مقاومت به كشش در جهت Z (كشش عمود بر سطوح كاغذ يا در ضخامت جهت تفكيك لايه‌ها) است كه در حقيقت بيان‌كننده ميزان استحكام اتصال لايه‌هاي داخلي مقواها نسبت به همديگر است. در مورد مقواهاي مختلف و كاربردهاي متفاوت، اين مقاومت بايد حد معيني داشته باشد. در فرايند چاپ افست كه اكثر مقواهاي جعبه‌اي با آن چاپ مي‌شوند، به ويژه در موارد زير كه در حين چاپ اتفاق مي‌افتد، امكان تفكيك لايه‌ها و يا ضعيف شدن اتصال داخلي آنها و ايجاد مشكلات بعدي در مراحل بسته‌بندي و محيط مصرف وجود دارد:

 

– كار با مركب‌هاي با ويسكوزيته بالا و چسبندگي زياد يا در دماهاي پايين

 

– تغذيه زياد مركب و زياد بودن مقدار مركب بر روي زينك و لاستيك

 

– فشار بيش از اندازه بين لاستيك و سيلندر، كثيف بودن لاستيك و نرمي بيش از حد آن

 

– قطر كم نورد لاستيك و زاويه رهاسازي زياد (كه نيروي بيشتري را به سطح مقوا اعمال مي‌كند)

 

– سرعت بالاي ماشين چاپ و چاپ با ماشين‌هاي دو رو چاپ لاستيك به لاستيك همزمان

 

– چسبناكي زياد از حد كوتينگ كاغذ

 

– تغذيه زياد آب و تجمع آن روي لاستيك‌ها

 

– ضعيف شدن اتصال لايه‌ها در اثر فشار و تبخير رطوبت ناشي از حرارت خشك‌‌كن‌هاي ماشين چاپ



بنابراين مي‌بينيم در صورت ضعف در اتصال داخلي، امكان لايه لايه شدن مقوا در فرآيند چاپ وجود دارد. سست شدن چسبندگي لايه‌هاي داخلي مقوا طي مراحل بعدي تبديل و بسته‌بندي و يا در محيط مصرف، هم دردسرآفرين است. از طرفي قبلا در بحث مربوط به تاخوري مطرح شد چسبندگي بيش از حد لايه‌هاي مياني، باعث پاره شدن مقوا در حين فرآيند تاكني مي‌شود.



اندازه‌گيري مقاومت چسبندگي داخلي


حال براي اندازه‌گيري اتصال لايه‌ها مي‌توانيم در استاندارد TAPPI از آزمون شماره T451 جهت انجام سنجش استفاده كنيم. در برخي منابع هم از اين ويژگي تحت عنوان مقاومت اتصال اسكات (Sctott bond)- كه دستگاه اندازه‌گيري آن است- نام برده مي‌شود. اساس انجام آزمون، قرارگيري لايه مقوا بين دو صفحه فلزي چسب خورده است. آنگاه پس از باز شدن صفحات فلزي، نيروي لازم جهت لايه لايه كردن مقوا اندازه‌گيري مي‌شود.



مقاومت سطحي

 

(Surface Strength)


همان نيروهايي كه در بحث مربوط به مقاومت چسبندگي داخلي مطرح شدند، در مورد اين بحث هم در فرآيند چاپ و هنگام جدا شدن سطح چاپ‌كننده (مثل لاستيك در ماشين افست) از روي ورقه مقوا، در جهت عمود بر سطح آن تنش كششي وارد مي‌كنند. حال اگر اين تنش يا نيروي كشش بيش از نيروي چسبندگي مابين پيگمنت‌هاي كوتينگ (مواد پوشش‌دهنده) سطحي كاغذ با الياف رويي باشد، باعث پديده كنده شدن يا پرزكن شدن (Picking) مي‌شود. البته همانطور كه پيشتر عنوان شد، ميزان قدرت اين نيروي كششي بر روي سطح كاغذ به عوامل خاصي مانند سرعت دستگاه، چسبناكي مركب، فشار لاستيك‌ها و … بستگي دارد. بنابراين سطح مقوا بايد بتواند تنش‌هاي متعدد را تحمل كند. براي اندازه‌گيري اين ويژگي،‌ روش‌هاي مختلفي از «موم‌كني» (waxpick test) آزمونگر كنش LTE، آزمونگر چاپ هركولس – بروك فيلد، آزمونگر كنش والدون، آزمونگر چاپ وندركوك و از همه مهم‌تر آزمونگر قابليت چاپ IGT وجود دارد.

 

البته هيچ يك از اين آزمون‌ها به طور قطعي و كاملاً دقيق كاركرد مقوا در چاپ را ندارند. بنابراين معتبرترين آزمون، چاپ در يك ماشين چاپ با شرايط آزموني يكنواخت است. اما در هر حال يكي از معتبرترين ابزارها، آزمونگر قابليت چاپ IGT است كه در حقيقت شرايط چاپ را در سيستم‌هاي مختلف مثل افست، فلكسو و روتوگراور بازسازي مي‌كند. نحوه كار هم به اين ترتيب است كه سرعت چرخش و فشار زياد مي‌شود و نيروي اعمال شده توسط لايه مركب به سطح كاغذ افزايش پيدا مي‌كند تا به كندگي يا پرزدهي برسيم. سرعت و فشار دستگاه در اين لحظه نشان‌دهنده ميزان سرعت يا نيروي لازم براي وقوع پديده پرزدهي و كنده شدن است.

 

در برخي منابع آمده چنانچه شاخص IGT بيش از 300 متر بر ثانيه باشد، حاكي از مقاومت سطحي بالا و مناسب مقوا براي چاپ افست است.

 

البته در چاپ گراور مقاومت به فشار يا كشش در جهت z (عمود بر سطح) همانند چاپ افست يا فلكسو مهم نيست، در حالي كه صافي سطح مقوا براي داشتن كار چاپي خوب بسيار حياتي است.

 

روش آزمون IGT در استاندارد TAPPI UM 591 توضيح داده شده است. روش‌هاي ديگر اندازه‌گيري مقاومت سطحي، مستلزم استفاده از يك سري متوالي از چندين مركب است كه چسبندگي هر كدام از آنها اندكي بيش از قبلي باشد. در اين حالت آن مركبي كه باعث وقوع پديده كنده‌شدن سطحي يا پرزدهي مي‌شود، ميزان مقاومت سطحي را تعيين مي‌كند.

 

البته لازم به ذكر است كه مدل‌هاي مختلف دستگاه‌هاي IGT قابليت‌هاي ديگري از جمله تست چسبناكي مركب و يا پيش‌بيني كيفيت رنگ توليد شده در چاپ از نظر دانسيته، Lab، براقيت، پشت زدن، لكه آوردن، سرعت جذب و انتقال مركب و پديده عبور جوهر، مقاومت به سايش و مواد شيميايي و … را هم دارد و از جمله دستگاه‌هاي با توانايي‌هاي بسيار بالا جهت تست قابليت چاپ‌پذيري و پيش‌بيني معايب چاپي در انواع سطوح چاپ‌شونده است.

 

tehran_graffiti_2007

ابتدایی‌ترین آثار از هنر گرافیتی روی کتیبه‌ها، دیواره‌های غارها و ? پیدا شــده‌اند. که گاه حاوی پیام‌های آنچنانی نبوده‌اند. یکی از ابتدایی‌ترین گرافیتی‌های مدرن گرافیتی در یکی از شهرهای قدیم یونان (درحال حاضر ترکیه) است که شکلی مانند قلب دارد. گرافیتی در امریکا در سال‌های ۱۹۶۰ بیشتر یک عمل سیاسی بوده و گروه‌هایی مانند LA Familia و Savage Skulls و Savage Nomads از این هنر برای مشخص کردی قلمروی خود استفاده می‌کردند و در این سال‌ها بود که‌Tag‌ها (که هم‌اکنون به‌عنــوان نوعی امضا در زیر آثار گــرافیتی کشیده می‌شوند) به وجود آمدند. گرافیتی کار معروف CornBread را می‌توان به‌عنوان یکی از نخستین گرافیتی کارهای تاریخ به حساب آورد.

در این زمان مرکز این هنر New York بود که در این شهر گرافیتی‌کاران مشهــوری مثل Taki۱۸۳ و۱۶۸ Tracy زندگی می‌کردند. با کمی دقت در‌می‌یابیم که در آن زمان مد بوده است که گرافیتی‌کاران شماره خیابان خود را به آخر اسم خود اضافه کنند. همان‌طور که گفتیم مرکز هنر گرافیتی در آن زمان شهر New York بود که در آن گرافیتی‌کاران مشهور زن مانند Barbara۶۲ و۶۲ Eva زندگی می‌کردند. یکی از وقایع مهم تاریخ گرافیتی در این سال‌ها انتقال هنر گرافیتی از خیابان‌های شهر به دیوارهای مترو‌ها و ایستگاه‌های قطار بوده است. در این زمان هنرمندان این شاخه به ایستگاه‌های مترو و قطارها هجوم بردند تا کارهای خود را بیشتر و بیشتر به معرض نمایش بگذارند. هنگامی که گرافیتی مدرن رونق بیشتــری یافت هنرمندان برای اینکه کارهایشان با یکدیگر اشتباه گرفته نشــوند مجبور شدند که‌Tag‌ها را به عنــوان امضایی در زیر آثار با ارزش خــود که Pieace نامیده می‌شدند به کار گیرند. (Pieace‌ها در ابتدا Tag‌هایی بــودند که گرافیتی‌کاران ضخامت و نوع نوشته‌های تگ را عوض می‌کردند و بعـد‌ها Tag‌ها به صورت آثاری در آمدند که MasterPiece یا به‌طور ساده‌تر Pieace نامیده شدند). گرافیتی را می‌توان از شاخصه‌های اصلی هیپ‌هاپ به شمار آورد (Rapping.DJing.BreakDancing.Graffii) و بیشـتر رپرهای امریکا از این هنر استفاده‌های بسیاری در کلیپ‌ها و تبلیغات می‌کنند. بحث تبلیغات شد، پس بهتر بگوییم هنر گرافیتی در تبلیغات نیز نقش بسزایی دارد. مثلا شـرکت سونی برای تبلیغ دستگاه PSP به صاحب‌های ساختمان‌ها در شهر‌های امریکا پول می‌داد تا تبلیغات خود را که به صورت گرافیتی بودند (گروهی از بچه‌ها که با چشم‌های گیج و متحیر خود مشغول بازی با PSP مانند یک اسکیت بورد و ? بودند) روی دیوارهای ساختمان‌ها بکشـند. که البته شرکت سونی جریمه بسیار سنگینی برای این کار پرداخت کرد و همچنین مثال‌های فراوان دیگر از شرکت‌های معروف دنیا. این کار تقریبا در همه جای دنیا با منع قانونی مواجه است. گرافیتی با نوشته‌های سر دستی و یادگاری‌های روی دیوار متفاوت بوده و نیز مختص سن یا طبقه فرهنگی و اقتصادی خاصی نیست.

امروزه گرافیتی بیش از هر هنر دیگری مورد بد فهمی و استفاده نابه‌جا واقع شده است و در بسیاری از کشور‌ها جنبه تاثیرگذار و بیان‌گرای خود را از دست داده و صورت دیوار نوشته‌هایی رنگارنگ و پرپیچ و تاب (که آن هم خالی از ارزش نیست) مبدل شده است. هنر شهری و گرافیتی امروزه در تاریخ دنیای مدرن ریشه دوانیده است و تنه‌یی نسبتا تنومند یافته. به‌طوری که شاخه‌های آن در تمامی دنیا گسترش یافته است. این هنر در طی سالیان به شکل‌های گوناگون دچار تغیر و پیشرفت شده و در مسیر خود تجربه‌های فراوانی را به ثبت رسانیده. در این مطلب تلاش می‌شود تا انواع اصلی سبک‌های شناخته شده را برای مخاطبین و هنرمندان بازگو کرده تا در حین مشاهده آثار تا حدودی از نوع اجرا و سبک و روش کار هنر مندان نیز مطلع باشند.

● لغت‌نامه گرافیتی گرافیتی:

▪ امضا‌زنی

امضا همان‌طور که از نامش پیداست ساده‌ترین اثری است که روی دیوار‌ها می‌بینید. این نوع گرافیتی هرچند از نخستین انواع گرافتی محسوب می‌شود اما امروزه در جامعه هنر شهری به تنهایی وجهه خوب و هنری ندارد و به نوعی با وندالیسم پیوند می‌خورد.

▪ اثر

اثر که همان اثر هنری است به نقاشی گفته می‌شود که از غنای بصری بیشتری برخوردار بوده و از نقطه نظر هنری قابل بررسی باشد. یک اثر معمولا از رنگ‌های بسیاری تشکیل شده و از کنار هم گذاشتن خلاقانه حروف تصویر زیبا حتی ناخوانا را ایجاد می‌کند.

2-panda

تراکت : نوعی تبلیغات تکثیری است با عمری کوتاه، جهت بیان خبر و یا آگاهی دادن یک موضوع در ” مدت زمان معلوم ” با بیانی مستقیم و بدون واسطه، جهت معرفی و ترغیب مخاطب برای استفاده از خدمات و اقلام مورد نظر، به صورتی که خبر و آگهی درج شده بر روی تراکت، نوید از یک تحول، خبر مهم و یا یک جهش در فعالیت را دارا باشد.

تراکت ها غالبا با بیان تصویری و نوشتاری و بصورت چهار رنگ و فاقد پیوست می باشند. برای اندازه آن، ابعاد استاندارد mm210× mm145 و mm 210 × mm 295 در نظر گرفته شده است. یک گالری، موسسه تجاری، فرهنگی و یا غیره، پس از انجام فعالیت های روزمره و همیشگی، برای تغییر و تحول در روند عملکرد خود، اقدام به چاپ و تکثیر تراکت می نماید تا اعلام کند که شیوه عملکرد و فعالیت آن واحد در یک مدت زمان معلوم تغییر نموده است.
بصورت مثال: خبر از افتتاحیه موسسه جدید با گرایش به حرفه جدید و یا خبر از حراج های فصلی در یک مدت زمان خاص و معلوم، یک رویداد و یا فرا خوان شرکت در میتینگ، مسابقه، و جشنواره های هنری و یا هر رویداد دیگری که احتیاج به معرفی و آگاهی از جهش فکری و روند کاری داشته باشد.

ویژگی های تراکت :

از ویژگی های تراکت می توان به موارد زیر اشاره کرد.
1- تراکت ارزانترین شکل تبلیغات است.
2- به راحتی با مخاطب خود ارتباط برقرار می کند.
3- بدلیل توزیع مستقیم آن، طیف گسترده ای از افراد جامعه می توانند از آن استفاده کنند.
4- قابل حمل بوده و میتوان آن را در فرمت های مناسب مطا لعه و بررسی کرد.
5- ابعاد استاندارد کاغذ آن طور انتخاب شده است که در چاپ و تکثیر اسراف نمی شود.

چگونگی ایجاد یک ارتباط صحیح:

یک تراکت خوب موارد زیر را دارا می باشد.
1- یقینا بداند چه چیزی را می خواهد به مخاطبین خود انتقال دهد.
2- کاملا مطالب درج شده را به صورت واضح و روشن مطرح کند.
3- بتواند مخاطب خود را ترغیب و تشویق به موضوعات تراکت کند.
4- ارتباط صحیح و پیوستگی و هماهنگی بین تصاویر و متن برقرار باشد.
5- اولین نگاه مخاطب به تراکت، او را وادار به پیگیری و جهت پذیری انتخاب او در خبر تراکت کند.

موارد برخورد نوشتاری در تراکت:

فواصل نوشتاری مندرج در تراکت ها، بصورت صفحه آرایی تعریف شده در این ابعاد (در صفحه آرایی مطالعه شود) می باشد. غالبا در صفحه روی تراکت عناوینی مانند:
نام مرکز و یا واحد مورد نظر و معرفی فعالیت های او – امتیازات (اولین تولید کننده، تنها موسسه، و یا دارای استاندارد و ایزوهای رایج و غیره) شرایط مرتبط با اعلام تراکت (از تاریخ تا تاریخ، به مناسبت روز، به مناسبت افتتاح نمایشگاه و یک گا لری و غیره) زمان – آدرس – تلفن
– فکس – ایمیل، درج می شود. و در قسمت پشت صفحه توضیحات در رابطه با موارد ثبت تراکت و شرح تحول

offsetprinting001

اختراع فن چاپ درحقیقت به قرن ها پیش از گوتنبرگ، که نامش به عنوان مخترع چاپ در تاریخ به ثبت رسیده است، برمی گردد و آسوریان چند هزار سال قبل از میلاد بر خشت هایی از گل‌رس مهر می‌زدند. استعمال حروف قابل انتقال نیز میان سال‌ها ی ۱۰۵۱ و ۱۰۵۸ در چین آغاز شد. مخترع این حروف فردی به نام پی‌شنگ بود و حروف هم از گل‌رس ساخته می‌شد. حروف دستی و حروف قلعی که پس از آنها به کارآمد، هیچ یک رواجی نیافت، بر عکس حروف چوبی متداول شد. تا این‌که در سال ۱۴۴۰، گوتنبرگ ظاهرا بدون اطلاع از کار چینیی ها، حروف قابل انتقال را اختراع کرد و برای هر یک از حروف الفبا یک حرف جداگانه به کار برد. حروف متحرک را چینی‌ها اختراع کردند، ولی گوتنبرگ که حرفه اش زرگری بود، آلیاژ مناسب برای ریخته گری حروف را از سرب و آنتی موآن به دست آورد و سپس نسبت هر یک از این دو فلز را به گونه ای انتخاب کرد که حروف بیش از حد سخت و نرم نباشند. سرانجام برای مرکب چاپ هم فرمول مناسبی پیدا کرد و خلاصه با رفع موانع و حل مشکلات عمل چاپ را میسر و اجرایی کرد.

تقریبا ۲۰ سال پس از نخستین تلاش ها ی گوتنبرگ در امر چاپ ،این صنعت با استفاده از سطوح برجسته در ونیز، فلورانس، پاریس و لیون در حدی مختصر و محدود رواج یافت. اما دستگاه چاپ گوتنبرگ، به علت هزینه ها ی بسیار زیاد فقط برای ثروتمندان قابل دسترسی بود و به همین دلیل تا مدت ها ی طولانی استقبال چندانی از آن نشد. ۳۰۰ سال پس از اختراع دستگاه چاپ گوتنبرگ، نمایشنامه نویسی آلمانی به نام آلوئیس زنه فلدر، چاپ سنگی یا لیتو گرافی را درسال ۱۷۹۶ میلادی اختراع کرد. هر سنگی که متن یا تصویر با این روش روی آن نقش می بست ، برای چاپ حدود ۷۵۰ نسخه عملکرد مطلوب داشت و پس از آن نقش روی سنگ قابل چاپ نبود .اگر چه درباره شروع چاپ سنگی در ایران روایات متعددی وجود دارد، به نظر می رسد چاپ سنگی را برای نخستین بار میرزا صالح شیرازی در تبریز راه اندازی کرد. میرزا صالح که از سوی دولت ایران برای فراگیری هنرهای جدید به اروپا رفته بود، در بازگشت یک دستگاه چاپ سنگی با خود به تبریز آورد که آن را در سال ۱۲۵۰ قمری راه انداخت.

چاپخانه سنگی طی مدت کوتاهی در تهران و بعد اصفهان و سپس سایر شهرهای ایران تاسیس شد و بیش از ۵۰ سال تنها روش چاپ در ایران بود و تا اواخر دوره قاجار، هر چه در ایران چاپ می شد، به روش چاپ سنگی بود. البته هشت سال قبل از ورود چاپ سنگی به ایران چاپ سربی نیز راه اندازی شده بود، ولی به علت هزینه و زحمت زیاد آن ، پس از ورود چاپ سنگی ، کنار گذاشته شد و بعدها در اواخر دوره قاجار دوباره حروف سربی و استفاده از آن رایج گردید.

طریقه چاپ سربی روش نسبتا ساده ای بود. کاغذ روی صفحه ای متشکل از حروف برجسته سربی و آغشته به مرکب فشرده می شد و بر اثر فشار، حروف بر صفحه کاغذ نقش می بست. حروفچینی روزنامه نیز نخست به صورت دستی انجام می گرفت، ولی بعدها این کار با دستگاه ها یی که معمول ترین آنها «لاینو تایپ» بود، صورت پذیرفت. دستگاه حروفچینی خودکاری لاینوتایپ در سال ۱۸۸۶ میلادی ساخته شد. و بدین ترتیب سرعت چاپ به تدریج فزونی یافت. پیشرفت فناوری کم کم باعث شد دستگاه حروفچینی سربی از دور خارج شود و جای خود را به دستگاه الکترونیکی بدهد.

عده‌ای‌ آغاز چاپ‌ در ایران‌ را عصر ایلخانیان‌ می‌دانند؛ برخی‌ احتمال‌ داده‌اند که‌ یهودیان‌ فارسی‌‌ زبان‌ پیش‌ از سایر گروه‌های‌ فارسی‌زبان‌ به‌ اهمیت‌ چاپ‌ کتاب‌ پی‌برده‌‌اند.

در سال ۱۶۳۹سه‌ کتاب‌ به‌ زبان‌ و خط‌ فارسی‌ از سوی‌ هیئت‌های‌ تبلیغی‌ مسیحی‌ و در باب‌ تبلیغ‌ مسیحیت‌ در لیدن‌ هلند به‌ چاپ‌ رسیده‌ و چاپخانه‌ای‌ که‌ این‌ کتاب‌ها در آن‌ چاپ‌ شده‌، ظاهراً نخستین‌ چاپخانه فارسی‌ در جهان‌ است. بر اساس‌ مدارک‌ موجود، نخستین‌ کتابی‌ که‌ در خود ایران‌ چاپ‌ شده‌، زبور داوود یا ساغموس‌ است‌ که‌ در ۱۶۳۸ به‌ زبان‌ و خط‌ ارمنی‌ در ۵۷۲ صفحه‌ در جلفای‌ اصفهان‌ و به‌ دست‌ کشیشان‌ ارمنی‌ به‌ چاپ‌ رسیده‌ است.

اینکه‌ ارمنیان‌، پیش‌ از دیگر گروه‌های‌ قومی‌ ـ زبانی‌ ساکن‌ ایران‌ توانسته‌اند در ایران‌ چاپخانه‌ای‌ از آن‌ خود تأسیس‌ کنند و آزادانه‌ به‌ چاپ‌ و نشر منابع‌ مسیحی‌ بپردازند و در میان‌ اقوام‌ جهان‌ مقام‌ پانزدهم‌ را از حیث‌ قدمت‌ چاپ‌ احراز کنند، دلایل‌ بسیاری‌ دارد که‌ مهم‌ترین‌ آن‌، محیط‌ آزاد و تشویق‌آمیزی‌ بود که‌ به‌ ویژه‌ شاه‌ عباس‌ اول‌ صفوی‌ و فرمانروایان‌ دیگر این‌ سلسله‌ برای‌ آنها ایجاد کرده‌ بودند.

ارمنیان‌ حدود ۳۰ سال‌ پس‌ از کوچ‌ به‌ جلفای‌ اصفهان‌، بصمه‌خانه‌ای‌ در این‌ شهر دایر و چاپ‌ کتاب‌ را آغاز کردند. براساس‌ اشاره‌های‌ سیاحان‌ خارجی‌، به‌ویژه‌ شاردن‌، شماری‌ از ایرانیان‌ در عصر صفویه‌ از کار چاپ‌ و چاپخانه‌ آگاهی‌ داشته‌ و به‌ ورود آن‌ به‌ ایران‌ شایق‌ بوده‌اند. جان‌ پینکرتون‌ و جونس‌ هنوی‌، که‌ در عصر نادرشاه‌ افشار به‌ ایران‌ سفر کرده‌اند، از جزوه‌هایی‌ صحبت‌ به‌ میان‌ آورده‌اند که‌ به‌ زبان‌ لاتینی‌ و عربی‌ چاپ‌ و منتشر می‌شده‌ است.

تحول‌ عمده‌ در فن‌ چاپ‌ و انتشار مواد چاپی‌، اعم‌ از کتاب‌، روزنامه‌ و مواد دیگر، از دوره ولایتعهدی‌ عباس‌ میرزا قاجار  آغاز شد که‌ مصادف‌ است‌ با پیامدهای‌ جنگ‌های‌ ایران‌ و روس، چاپخانه‌ای‌ که‌ بنا بر مدارک‌ فعلی‌، وجود آن‌ محرز است‌، در سال ۱۲۳۳ به‌ دست‌ آقا زین‌العابدین‌ تبریزی‌ و با حمایت‌ عباس‌ میرزا در تبریز تأسیس‌ شده‌ است.  فتح‌نامه، اثر میرزا ابوالقاسم‌ قائم‌ مقامِ فراهانی‌، تفصیلی‌ از جنگ‌های‌ ایران‌ و روس‌، ظاهراً نخستین‌ کتاب‌ فارسی‌ است‌ که‌ در ذیحجه ۱۲۳۴ در ایران‌ چاپ‌ و منتشر شده‌ است.

بررسی‌ نخستین‌ کتاب‌های‌ چاپی‌ نشان‌ می‌دهد که‌ دولت‌ وقت‌ از فنّاوری‌ چاپ‌ در جهت‌ مقاصد خود استفاده‌ می‌کرده‌ است‌. کتاب‌ها عمدتاً تاریخی‌، دینی‌، ادبی‌، یا در جهت‌ ترویج‌ اصول‌ بهداشتی‌، ترویج‌ جنبه‌هایی‌ از حیات‌ مدنی‌ و فرهنگ‌ زندگی‌ اجتماعی‌ جدید بوده‌ است. در سال ۱۲۴۰، حدوداً ۷ سال‌ پس‌ از تأسیس‌ چاپخانه‌ در تبریز، میرزا زین‌العابدین‌ به‌ امر فتحعلی‌شاه‌ به‌ تهران‌ احضار و به‌ تأسیس‌ چاپخانه‌ و چاپ‌ کتاب‌ مأمور شد.

چاپ‌ سنگی‌ در ایران‌ بنابه‌ عللی‌ پس‌ از چاپ‌ سربی‌ رواج‌ یافت‌. جعفرخان‌ تبریزی‌ برای‌ تعلیم‌ دیدن‌ چاپ‌‌سنگی‌ به‌ مسکو فرستاده‌ شد و او در بازگشت‌، یک‌ دستگاه‌ چاپ‌ سنگی‌ را در ۱۲۳۹ـ۱۲۴۰، چند سالی‌ پس‌ از ورود چاپ‌‌سربی‌، با خود به‌ تبریز آورد. نخستین‌ کتاب‌ چاپ‌ سنگی‌ ظاهراً قرآنی‌ بود که‌ در ۱۲۴۸ به‌ همت‌ میرزا اسداللّه‌ در تبریز چاپ‌ شد و ۳ سال‌ بعد، باز به‌ همت‌ او و در تبریز، زادالمعاد انتشار یافت‌. چاپ‌ سنگی‌ جز در تبریز و تهران‌ در بسیاری‌ از شهرهای‌ دیگر ایران‌ رواج‌ یافت‌، تا آنکه‌ در دوره ناصرالدین‌ شاه‌ قاجار چاپ‌ سربی‌ پس‌ از مدتی‌ بیش‌ از نیم‌ قرن‌ بار دیگر رایج‌ شد. چاپ‌ سنگی‌ حتی‌ بنا به‌ ضرورت‌ فنی‌ بر خط‌ فارسی‌ تأثیر گذاشت‌ و در شیوه تحریری‌ آن‌ تغییری‌ ایجاد کرد.

تأسیس‌ مدرسه دارالفنون‌ بر وضع‌ و سیر چاپ‌ در ایران‌ تأثیر گذار در نیاز به‌ انتشار کتاب‌های‌ درسی‌، سبب‌ شد که‌ در این‌ مدرسه‌ کارگاهی‌ مختص‌ چاپ‌ آثار استادان‌ دارالفنون‌، منابع‌ درسی‌ محصلان‌ و نیز پاره‌ای‌ کتاب‌های‌ دیگر تأسیس‌ شود. چاپخانه کوچک‌ دارالفنون‌ ظاهراً در ۱۲۶۸ و با نام‌ دارالطباعه خاصه علمیه مبارکه دارالفنون‌ تهران‌ و زیرنظر علیقلی‌ میرزا اعتضادالسلطنه‌ تشکیل‌ شد و تا ۱۳۰۰ دایر بود و شاید حدود ۴۰ عنوان‌ کتاب‌ درسی‌ در آن‌ به‌ چاپ‌ رسیده‌ باشد. چاپخانه‌ای دولتی‌، که‌ تحت‌ عناوین‌ مختلف‌ فعالیت‌ می‌کرد و به‌ چاپ‌ کتاب‌ و روزنامه‌ می‌پرداخت‌، در دوره ناصرالدین‌ شاه‌ تأسیس‌ شد.

نهضت‌ مشروطه‌  در ایران‌ عامل‌ افزایش‌ تعداد عناوین‌ و شمارگان‌ روزنامه‌ها، گرایش‌ بیشتر مردم‌ به‌ خواندن‌ مطالب‌ سیاسی‌ و اجتماعی و نیز تقویت‌ و گسترش‌ چاپ‌ در ایران‌ بود. چاپ‌ ژلاتینی‌، که‌ بعداً جای‌ خود را به‌ روش‌ چاپ‌ استنسیلی‌ داد، احتمالاً از اواخر عصر ناصری‌، و همز‌مان‌ با آغاز تحرکات‌ سیاسی‌ تازه‌، برای‌ تکثیر اعلامیه‌های‌ پنهانی‌، نامه‌های‌ سرگشاده‌ و شب‌نامه‌های‌ سیاسی‌ مورد استفاده‌ قرار گرفت‌ و ظاهراً چاپخانه‌های‌ مخفی‌ کوچکی‌ برای‌ چاپ‌ ژلاتینی‌ تشکیل‌ شده‌ بود.

چاپخانه مجلس‌ شورای‌ ملی‌، مدت‌ کوتاهی‌ پس‌ از تشکیل‌ مجلس‌ اول‌، به‌ منظور چاپ‌ و نشر روزنامه‌ و نیز مطالب‌ اختصاصی‌ خودِ مجلس‌، به‌ سرعت‌ تأسیس‌ شد و در مدت‌ کوتاهی‌ به‌ بزرگ‌ترین‌ چاپخانه کشور تبدیل‌ گردید. چاپخانه مجهز دیگری‌ به‌ نام‌ چاپخانه شاهنشاهی‌، به‌ سرپرستی‌ عبداللّه‌خان‌ قاجار که‌ مدیریت‌ او در صنعت‌ چاپ‌ معروف‌ بوده‌ است‌، پس‌ از استقرار مشروطیت‌ تأسیس‌ شد و تا ۱۳۲۸ فعال‌ بود.

در دوره محمدعلی‌ میرزا، استفاده‌ از چاپخانه‌های‌ سربی‌ اختصاصی‌ و غیردولتی‌ به‌ جای‌ چاپخانه‌های‌ سنگی‌ دولتی‌ معمول‌ شد، به‌ طوری‌ که‌ بنا به‌ تخمین‌ حوالی‌ سال‌ ۱۳۳۰ معدودی‌ چاپخانه سنگی‌ به‌ فعالیت‌ ادامه‌ می‌دادند. در سال‌های ۱۳۰۷، ۱۳۱۰ و ۱۳۱۷ ‌ برای‌ چاپ‌ و نشر کتاب‌های‌ درسی‌ در سراسر کشور و به‌ شیوه‌ای‌ نو اقدام‌ شد.

تأسیس‌ دانشگاه‌ تهران‌ و نهادهای‌ جدید آموزشی‌ در این‌ عصر، همراه‌ با دولت‌ و ارتشِ رو به‌ گسترش‌، نیاز به‌ چاپ‌ برخی‌ مطالب‌ را در مقیاسی‌ وسیع‌تر فراهم‌ آورد. تأسیس‌ چندین‌ چاپخانه دولتی‌ و وابسته‌ به‌ دولت‌، مانند چاپخانه ارتش‌، چاپخانه بانک‌ ملی‌ ایران‌، چاپخانه دخانیات‌ ایران‌، چاپخانه راه‌آهن‌ و مانند اینها، حاصل‌ نیاز دولت‌ به‌ تأمین‌ احتیاجات‌ خود در زمینه چاپ‌ به‌ طور مستقل‌ بود. از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۲ ‌، به‌رغم‌ مداخلات‌ ادواری‌ حکومت‌ و ممیزی‌های‌ موقت‌، چاپ‌ و نشر تقریباً آزاد بود. شمار مطبوعات‌ که‌ در ابتدای‌ دوره رضاشاه‌ کاهش‌ یافته‌ بود، پس‌ از سقوط‌ او مجدداً افزایش‌ یافت.

چاپخانه تابان‌، به‌ عنوان‌ نخستین‌ چاپخانه خصوصی‌ که‌ به‌ دستگاه‌های‌ جدید و خودکار مجهز شد، در همین‌ سال‌های‌ پس‌ از جنگ‌، تحولی‌ چشمگیر را از سرگذراند. چاپخانه بانک‌ ملی‌ ایران‌ هم‌ به‌ دستگاه‌های‌ ملخی‌ جدید مجهز گردید. چاپخانه اطلاعات‌ هم‌ که‌ پیش‌ از ۱۳۲۰  چاپخانه بزرگی‌ بود، مجهزتر گردید.  در دهه ۱۳۳۰، دستگاه‌های‌ افست‌ رتاتیو و دورنگ‌ و چهاررنگ‌ جدید به‌ ایران‌ وارد شد و تحولی‌ فنی‌ در چاپ‌ به‌ بار آورد. چاپخانه‌های‌ افست‌، روزنامه کیهان‌ و سپهر، مهم‌ترین‌ چاپخانه‌های‌ آن‌ دهه‌ به‌ شمار می‌آیند.

در دهه ۱۳۴۰ ‌چاپ‌ وارد مرحله تازه‌ای‌ شد و انتشار کتاب‌های‌ درسی‌ در هیئتی‌ جدید، کتاب‌های‌ ارزان‌ قیمت‌ جیبی‌ و شماری‌ نشریه‌ و گسترش‌ آموزش‌های‌ چاپ‌ بر رونق‌ آن‌ افزود.. تا حدود نیمه دهه ۱۳۴۰‌، آموزش‌ چاپ‌ در ایران‌ به‌ شیوه استادی‌ ـ شاگردی‌ و از طریق‌ چاپخانه‌ها انتقال‌ می‌یافت‌. در ۱۳۴۴‌، رشته چاپ‌ در هنرستان‌ فنی‌ تا مقطع‌ دیپلم‌ فنی‌ دایر شد. از ۱۳۴۵ به‌ بعد، هر سال‌ چند تن‌ برای‌ فراگرفتن‌ فنون‌ جدید چاپ‌ به‌ اتریش‌ اعزام‌ می‌شدند.

در جریان‌ انقلاب‌ اسلامی‌ ۱۳۵۷ چاپخانه‌ها یکی‌ از مهم‌ترین‌ و حساس‌ترین‌ کانون‌های‌ فعالیت‌ بر ضد حکومت‌ پهلوی‌ بودند. از خروج‌ محمدرضا پهلوی‌ از ایران‌ در دی‌ ۱۳۵۷ تا آغاز تجاوز نظامی‌ عراق به‌ خاک‌ ایران‌ در پایان‌ شهریور ۱۳۵۹، بیش‌ از ۳۵۰ عنوان‌ روزنامه‌ در ایران‌ چاپ‌ شده‌ است‌.

چاپ‌ در ایران‌ از ۱۳۵۷‌ به‌ این‌ سو به‌ طور کلی‌ بر اثر چند عامل‌ رو به‌ رشد نهاده‌ است‌: افزایش‌ عناوین‌ کتاب‌ و نشریه‌؛ برداشته‌ شدن‌ ممیزی‌، جز در دوره‌هایی‌ کوتاه‌؛ گسترش‌ آموزش‌ چاپ‌؛ انتشار نشریه‌های‌ تخصصی‌ در این‌ زمینه‌؛ گسترش‌ و تقویت‌ صنف‌ چاپ‌ و صنف‌های‌ وابسته‌؛ ورود تجهیزات‌ و فنون‌ جدید چاپ‌، به‌ ویژه‌ استفاده‌ از رایانه‌ و دستگاه‌ها و شبکه‌ها و نظام‌های‌ رایانه‌ای‌ که‌ انقلابی‌ در اطلاعات‌ و ارتباطات‌ در سطح‌ جهانی‌ به‌ بار آورده‌ است‌؛ توسعه دانشگاه‌ها و آموزش‌ عالی‌؛ افزایش‌ جمعیت‌ و رشد سریع‌ نسل‌ جدید لازم‌التعلیم‌ و نیاز به‌ چاپ‌ منابع‌ جدید؛ گسترش‌ نهضت‌ سوادآموزی‌ و نظایر اینها در سال ۱۳۷۱ ‌روش‌ چاپ‌ رنگی‌ در مطبوعات‌ به‌ کار گرفته‌ شد. روزنامه همشهری‌ نخستین‌ روزنامه رنگی‌ ایران‌ است‌. در همین‌ سال‌ آیین‌نامه جدیدی‌ در خصوص‌ تأسیس‌ چاپخانه‌ها و واحدهای‌ وابسته‌ و چگونگی‌ نظارت‌ بر آنها به‌ تصویب‌ رسید. در زمینه چاپ،‌ ۳ نشریه تخصصی‌ و نیمه‌تخصصی‌ انتشار می‌یابد: ماهنامه صنعت‌ چاپ‌؛ ماهنامه چاپ‌ و بسته‌بندی‌؛ ماهنامه چاپ‌ و انتشار چاپ‌ تمبر، اوراق‌ بهادار، اسناد، بلیت‌ اتوبوس‌های‌ شهری‌، برگه‌های‌ عوارض‌ و نظایر اینها در چاپخانه‌های‌ دولتی‌ و تحت‌ مقررات‌ خاصی‌ انجام‌ می‌گیرد. چاپخانه ویژه چاپ‌ اسکناس‌ در ۱۳۶۱ ‌تأسیس‌ و سال‌ بعد به‌ بهره‌برداری‌ رسید و از ۱۳۶۷ ‌ اسکناس‌ کشور کلاً در این‌ چاپخانه‌ چاپ‌ شده‌ است و با تصویب شوراى عالى انقلاب فرهنگى روز ۱۱ شهریور به عنوان روز صنعت‌چاپ نامگذارى شده است.

photography-business-card-19
ارت های ویزیت ابتدا در فرانسه در قرن 17 به صورت کارت های دیدار یا ملاقات از آنها نام برده می شد. اندازه این کارت ها کمی کوچکتر از اندازه دست یک انسان بود. سپس این کارتها به صورت کارت های دعوت تبریکات و مراسمات و مناسبت ها و … مرسوم گشت. اولین کارت های ویزیت در فرانسه در طی پادشاهی لویی دوازدهم ظاهر شدند.

در انگلستان کارت های ویزیت به عنوان کارتهای بازرگانی معرفی و شناخته می شدند. این کارت ها نسبت به کارت های تجاری Bussinesscard مقدم تر بودند. کارت های بازرگانی بسیار مورد استفاده تاجران و بازرگانان بودند. این کارت ها به صورت راهنما بوده و نقشه نیز بر آن چاپ می شد تا بازرگانان را علاوه بر معرفی به سمت فروشگاه ها هدایت نماید. روش چاپ این کارت ها ابتدا به صورت لتوپوس یا باسمه چوبی بود که رواج داشت اما بعد از حکاکی استفاده می شد. از قرون 19 به بعد کارت های بازرگانی با تک رنگ های ساده عرضه می شدند.

بعدها با افزایش حرفه ها و شغل های متنوع نیاز به تولید این کارت ها بیشتر شد و در نهایت چاپ کارت ها به صورت رنگی جهت تبلیغات و تجارت انجام شد.

کارت های ملاقات بعد از فرانسه در اروپا گسترش پیدا کردند، این کارت ها بیشتر به صورت زینتی برای آراستن جواهرات، اشیای قیمتی، روپوش خدمتکاران و معرفی افراد همراه با حرفه آنها را شامل می شدند. کارت های ویزیت با Calling card در اواسط قرن 19 یک امر مهم و ضروری به شمار می رفت در آمریکا تمایزی بین حرفه و کارت های ویزیت به چشم می خورد و امر مهمی در تجارت محسوب می شد. این کارت ها اشخاص را برای قرارهای ملاقات مهم و تجاری در اجتماع در مکانی خاص فرا می خواند.

در آن زمان قانون های رسمی برای ملاقات و معاشرتهای اجتماعی وجود داشت. هر معاشرت اجتماعی قانون مخصوص به خود را داشت. بعدها کارت های ملاقات به عنوان مصرف و شناسنامه افراد معرفی شدند.

اولین کارت های ملاقات برای بیان چند منظور و موضوع خاص بین افراد در فرانسه با لغات و اصطلاحات فرانسوی رد و بدل می شدند:

1- برای تبریکات و جشن ها، شادمانی و مراسم

2- برای تشکر و قدردانی کردن

3- برای فراخواندن خدمتکاران در خانه

4- برای خانم ها و آقایان از طبقات بالای اجتماع درآمد تجارت و بازرگانی

5- برای سوداگری

6- تبریک سال جدید

7- برای یک امر مهم و حیاتی در زندگی

8- برای قرارهای ملاقات و آشنایی